Robert Anton Wilson powiedział:
„Musisz być głodny, by jeść.
Trzeba niewiedzy, by posiąść wiedzę.
Niewiedza jest warunkiem nauki.
Ból jest niezbędny dla zdrowia.
Bez namiętności nie byłoby myśli.
Śmierć jest warunkiem życia”.
To był ulubiony wiersz mamy.
Dopiero teraz go zrozumiałam.
Chyba chodzi o równowagę.
Gdy życie daje ci coś kwaśnego,
cierpliwie czekaj na słodycz.
Ona przyjdzie.
Tak sądzę.
Mam nadzieję.
Ale na razie rany są ciągle świeże.
P-E-R-F...
Rozszczepiony.
R-O-Z-S-Z-C-Z-E-P-I-O-N-Y.
Wszystko gra?
Tu mama.
Wszystko gra?
Po prostu oddychaj.
Oddycham, mamo, daj mi spokój.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wszystko gra?
Jest świetnie, ale skupiam się na zawodach.
Maddie, pomagasz mi między 15:30 a 16:30.
Niewątpliwie.
N-I-E-W-Ą-T-P-L-I-W-I-E.
- Niewątpliwie. - Nieźle.
Ty zaczynasz o 16:30.
Mam szkolenie do 18:30,
więc twoja prośba będzie...
awykonalna.
No dobra.
A-W-Y...
A-W-Y-K-O-N-A-L-N-A.
Awykonalna.
Niezłe.
Scout, ty bierzesz 16:30 do 17:30.
Oczywiście, prościzna.
P-R-O-Ś-C-I-Z-N-A.
Poproszę werble, to dobra odpowiedź.
No nie!
Dawajcie mi znać, jak skończy się mleko.
Skończyło się mleko.
Przezabawne. Dawajcie znać od razu.
Aż tak cię boli?
Musi boleć.
Duch walki.
Złapałem kiedyś poważną kontuzję.
Trener chciał mnie zdjąć, ale się nie zgodziłem.
Nie mogłem zawieść drużyny.
I czas na mnie.
Zostawię panów w tym pojedynku na sztampę.
O nie.
O nie. Maddie, czemu?
- Maddie, tato! - Co?
Co?
Patrz na to.
Różowy?
Dzisiaj będziesz królował na zajęciach.
O nie!
Dobra robota.
A moja szczęśliwa koszulka jest teraz różowa.
Nie rozmawiam z tobą.
Rozumiesz?
- Jasno się wyrażam? - Słuchajcie.
Pójdę w tym, wrócę z przezwiskiem.
Ostrzegałam was.
Nie podoba się? Sami pierzcie.
Spróbuję nie myśleć o tym, że wszystko zepsułaś.
Musimy przez to przebrnąć.
Ja mam szkolenie, ty masz zawody,
które na pewno wygrasz.
Różowy Mściciel.
Za wcześnie.
Jest dobrze.
Całkowicie.
Powiem, że moja siostra jest idiotką, pośmiejemy się i po sprawie.
Cholera.
Słuchaj.
Czerwony, szary i biały to barwy Turtle Island Bay.
Nie musisz ich nosić na co dzień, ale...
Kropki nie pasują do zapasów.
Wiem, przepraszam.
Moja siostra przechodzi przez trudny okres.
W trakcie pierwszej i jedynej próby z praniem
wszystko zniszczyła.
No tak.
Scout, wiem, że dużo przeszedłeś.
Masz potencjał.
Twój ojciec też go miał.
Trenowaliśmy razem.
On nigdy nie bał się ciężkiej pracy.
Ty pewnie też nie.
- Jasna sprawa. - Świetnie.
To sparuj z Jasonem.
Jasonem?
Tak.
To psychol, widziałem jak walnął głową w lustro.
To nie jest normalne.
Jest specyficzny.
Specyficzny.
Rozumiem czemu jesteś powściągliwy.
Że co?
Że się wahasz.
Jestem Trevor.
Scout.
Super.
My, samce beta, musimy trzymać się razem.
Beta?
I nie myliłeś się.
On nie jest normalny.
Spójrz tylko.
Nawet nie mruga.
Nie chcesz znać jego ksywy.
Trevor!
Te bidony same się nie napełnią.
Muszę lecieć, ale było miło.
A ksywa?
Trywialny.
T-R-Y-W-I-A-L-N-Y.
Co jest.
Znalazłam jej kochanka.
Kogo?
Zdradzała mojego tatę.
Z gościem z liceum.
Jak się z tym czujesz?
Nie spytasz, skąd wiem?
Ważniejsze jest to, jak się czujesz.
Dobra.
Zdradzona.
Jak to?
Wybrała małżeństwo.
Wybrała dzieci.
Wybrała, że nas zdradzi.
To był okrutny i głupi wybór.
Nigdy taka nie była.
Czemu to zrobiła?
Zdradziła tatę, wiem to, ale nie wiem, co z tą wiedzą zrobić.
Chcę mu powiedzieć.
Powinnam?
Myślałaś nad tym, czemu chcesz mu powiedzieć?
To by był ostatni cios.
Straciłaby w oczach taty.
„Zrobiła to i tobie, i nam”.
Może chcę, żeby to on stracił?
„Głupi wybór, tato.
Zdradzała cię”.
Może nic nie mówić?
Zadajesz właściwe pytania.
Kto zyska na wyjawieniu tajemnicy?
Ty masz się poczuć lepiej czy twój tata?
I tu i tu są konsekwencje.
Jak przy zrywaniu plastra.
Co?
Są na to dwa sposoby.
Szybki i wolny.
Szybki? Tata będzie zdruzgotany.
Wolny? Ja będę zdruzgotana.
Bo to wszystko...
To mnie wykańcza.
Co tam, skarbie?
Co robisz?
Wychodzę od terapeutki.
Przez terapię opuszczasz lekcje? Muszę spróbować.
Mam polecenie z sądu.
No dobra, dziękuję.
Coś taka markotna?
Mam sporo na głowie.
Usiądź i porozmawiaj z dr Gwen.
Możesz mi zaufać.
Co cię gryzie?
Chyba chodzi o mamę.
Nie sądziłam, że kiedyś umrze.
Myślałam o tym jak o końcu filmu.
Nie jak o końcu jej.
Byłyście blisko?
O wszystkim rozmawiałyśmy.
Prawie o wszystkim.
Cóż...
Musiała być wspaniała.
Zazdroszczę.
Czemu?
Pani Generał dawno się poddała.
Mówisz na mamę „Generał”?
Brat tak na nią mówi.
Wysłała go do szkoły wojskowej
i wtedy nadał jej ksywę.
Czemu ciebie nie wysłała?
Powiedziała,
że nie jestem warta tego wydatku.
- Okropne. - Fakt.
Wtedy uznałam, że przyjadę tutaj i będę mieszkać z ojcem.
Jesteśmy z dwóch różnych światów.
Śpiewała ci do snu?
Tak.
Sprawdzam inność światów.
Chodźmy do szkoły.
No dobra.
Siema, Jason.
- Chciałem zacząć... - Psychol?
Jak się tak na mnie mówi,
to mi odwala.
Zapewne.
Możemy o tym zapomnieć?
Start!
- Jajcarz. - Co?
Jajcarz!
To jest ksywa.
Brawo, Jason, świetna robota.
Piękne salto.
Mówiłem, że ci się nie spodoba.
I widać efekty.
- Tak można? - Tak.
Panowie, druga runda.
Gotowi.
Start!
Tak nie można.
- To zabronione. - A on?
Walnięcie kogoś w jajka na macie to coś zupełnie innego.
Za to dostałbyś dyskwalifikację, drużyna by przegrała.
Psychol może bić mnie w jaja...
Nie mów tak!
No dobra.
Pozbądźcie się trochę testosteronu.
Czas na sprinty na barana.
Zabiję cię.
Zrób to przed sprintem.
A ty dokąd?
Jason zaczyna na górze.
No już, do roboty.
Tak jest, jak na kucyku.
DZIEWCZYNY CHŁOPCY
DZIEWCZYNY
O cholera.
Halo?
Co u mojej Charlotte?
Alex?
Pamiętałaś.
Pomóc ci z tym.
Żadnej reakcji?
Skąd...
Dzwoniłaś, uznałem, że tęsknisz...
Byłem w okolicy.
Chciałem cię zaskoczyć.
Cześć.
Zaskoczyłeś mnie.
Gdzie idziemy?
Nie rozumiesz słowa niespodzianka?
Uważaj, stopień.
Śmierdzi rybami.
Idę na stracenie?
Chciałbym.
Jeśli to prawda, to wrócę z zaświatów i będę cię nękać.
Jeśli ktoś miałby mnie nękać, to tylko ty.
Możesz jeszcze to cofnąć.
Od razu żałowałem.
No tak.
Stój tam.
Zdejmij opaskę.
Wygrałaś główną nagrodę:
luksusowy rejs po Turtle Island Bay na pokładzie SS Maddie West!
Beznadzieja? Głupota?
Jest super.
Spróbuj.
Wszyscy na pokład, kapitanie.
No chodź.
Wyglądasz...
na niezadowoloną.
- Nie oddzwaniałaś. - Nie odwracaj kota ogonem.
Zostawiłeś mnie.
Grałem.
Przez pięć lat?
Sprzedali mnie.
Nie chcę się kłócić.
- Myślałem, że... - Myślałeś, że co?
Nie wiem.
Że porozmawiamy.
Mój dom spłonął.
- No i... - Co?
Nasz dom spłonął?
O Boże.
Normalna odpowiedź to: „O Boże! Jesteś cała?
- Masz gdzie spać?”. - Jesteś?
- Masz gdzie... - Dość.
Potrzebuję twojego podpisu na polisie.
Nie róbmy z tego afery.
Jasne.
Świetnie.
Jutro w Pietro's, o ósmej, kolacja.
Alex, nie.
Musimy gdzieś to załatwić.
Pozwól mi...
zrobić coś miłego.
Miło było cię widzieć.
Dobra.
O ósmej.
Zarezerwuję stolik.
Brawo, Sylvie.
Dobra robota.
Ratownictwo wodne jest kluczowe.
Zarówno temperatura
jak i prądy mogą być niebezpieczne.
No i jest lodowato.
Możemy wysłać ludzi, żeby znaleźli moje jądra?
Żona nie trzyma ich przy łóżku?
A twoja dziewczyna?
W większości sytuacji ratowany będzie walczył.
Może was kusić, żeby pozwolić takiej osobie utonąć.
Sylvie zachowała zimną krew i uratowała topielca.
Brawo, świetna robota.
Swoją drogą...
świetnie pływasz.
Brawo.
Dobra robota.
Świetna robota.
To jak, staruszku? Robimy przerwę przed wejściem?
Nie masz pojęcia, co potrafię.
- Chyba mam. - Tak?
Nigdy nie nałykałem się tyle wody.
- Prawie utonąłem. - Lepiej go posłuchaj.
Cały dzień się nad nimi znęcałeś, ale ze mną ci się nie uda.
- Znęcałem? - Tak.
To się nazywa szkolenie.
Coś ci powiem.
To ja tu dowodzę.
Zrozumiano.
- Na pewno? - Tak jest.
Świetnie.
To koniec na dziś.
Tak jest.
Czas na test pisemny w środku.
- O nie. - Za mną.
No chodźmy.
JOHN „MŁOT” WEST WRACA Z MISTRZOSTWEM
Mam przesrane.
Siema!
Co się stało?
Po prostu...
Czuję, że nie daję rady z zapasami.
Tata był tu gwiazdą.
- To on? - Tak.
No wiesz, ma ramiona.
Ale to może być złudzenie,
wszystko przez te wstążki.
Mistrz trzy lata z rzędu?
John „Młot” West.
To odwrotność twojej ksywy.
Nie słyszałeś?
To moja dziewczyna.
Mówiłeś coś o ksywie.
Dzwoni z Francji.
Zgadamy się potem.
- Wiesz, zasięg. - Trevor...
- Nie mogę. - No co ty.
Na razie.
Świetnie.
Wróciłam.
Hej, Tux, gdzie reszta?
Nieważne.
N-I-E-W-A-Ż-N-E.
Nieważne.
TAYLOR: JEDZIESZ?
CHARLIE: CZEKAM NA JAN.
NIE SPÓŹNIJ SIĘ!
Tux, do nogi.
Cholera.
ULUBIONE KONTAKTY
Jan, odbierz.
Tu Sarah West.
Albo uganiam się za marzeniami, albo za dzieciakami.
Oddzwonię jak znajdę jedne albo drugie.
Mamo, co na kolację?
- Chcę makaron z serem. - A ja...
Tu Sarah West.
Albo uganiam się za marzeniami, albo za dzieciakami.
Oddzwonię jak znajdę jedne albo drugie.
Mamo, co na kolację?
- Chcę makaron z serem. - A ja...
Mam ją.
Nie jest źle.
To jeszcze nic.
Dziękuję za ratunek czapki.
Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
Zmokłeś.
Nie martw się.
To było odważne i bohaterskie.
Też tak myślę.
I nieźle wyglądasz w kapoku.
Niektórym dobrze w jaskrawym, innym nie.
Bardzo śmieszne.
Dobra...
- Widzisz? - Tak.
Latarnię?
Sto lat temu okoliczny latarnik
pozwolił statkowi piratów się rozbić,
żeby ukraść ich skarb.
Potem wziął go do Brazylii
i tam zajął się uprawą pomarańczy.
Jasne...
Albo ten sam latarnik pewnej nocy
zaszlachtował całą swoją rodzinę
i pochował ją następnego ranka.
O Boże.
Pomarańcze?
Wolę pomarańcze.
- O Boże. - Zła odpowiedź.
Ponoć ciągle słychać tu ducha dziecka.
Jego płacz niesie się w całej zatoce.
Głos dochodzi z latarni. Dziwne, ale prawdziwe.
- Przerażające. - Wiem.
Masz więcej takich historii?
Chciałabyś je poznać?
Gdzie są wszyscy?
MADDIE, GDZIE JESTEŚ?
- Cudowny dzień. - Prawda?
Będzie jeszcze lepszy.
- Serio? - Tak.
Muszę zrobić sobie selfie w tej czapce.
MIAŁAŚ MI POMÓC!
O nie.
Co?
Miałam pomagać siostrze. Dobija się do mnie jak szalona.
- Musimy lecieć. - Wybacz.
Nie martw się, możemy to przełożyć.
Popracuję nad tym.
Wybacz spóźnienie.
Merkury jest chyba w podwójnej retrogradacji.
- Czemu ja zamykam? - Zawody Taylor.
No tak.
- Wszystko gra? - To dziwny dzień.
Co się stało?
Nie mówmy o tym.
Coś powiedziałam?
Alex tu był.
Miał podpisać papiery.
I podpisał?
Jutro to zrobi.
- Wpaść tu? - Na kolacji.
- To zły pomysł. - Nie strofuj mnie.
Mógł to zrobić tutaj.
On tak reaguje. Jak ich nie podpisze, to po mnie.
- Będzie dobrze. - Nie chcę, żeby cię zranił.
Umie cię obwinąć wokół małego palca,
a potem i tak zawsze cię zawodzi.
Nie daj się nabrać.
I zadzwoń, gdybyś czuła pokusę,
- żeby do niego iść. - Lecę.
- Obiecaj. - Pa.
Nie jest dobrze.
LICEUM W TURTLE ISLAND BAY
Dzięki za podwózkę.
Już czułam się porzucona.
Jesteś moją bohaterką.
Nie wchodzę w to, że byłaś spóźniona.
Kogoś mi przypominasz.
Kogo?
Twoją mamę.
Zawsze chciała wszystkich uszczęśliwić.
Tak jak ty.
Gdy coś ją przytłaczało, skupiała się na oddechu.
Wdech nosem
i wydech buzią.
Tak jest.
Co by się nie stało,
kocham cię.
O 20.30 będzie po wszystkim, a my będziemy wtedy jadły lody.
Dobrze, bo nic nie jadłam.
Musisz coś zjeść.
Ale założę się, że o 20.30 będą lody.
O ile?
O tego grosika?
- Rozwal ich. - Tak jest.
- Kocham cię. - Ja też.
Wyskakuj, muszę zaparkować.
Idź do środka.
Pa.
Obyś była teraz szczęśliwa,
bo...
tu jest beznadziejnie.
Tęsknię.
Daj mi znak.
Spóźniłeś się, frajerze.
Na co?
Na zawody.
Ale z nami nie pojedziesz.
No poczekajcie na mnie!
No to zaczynamy.
Taylor West.
Obecna.
Twoje pierwsze słowo to Massachusetts.
Cztery sylaby, zaczynamy od łatwych?
Massachusetts.
M-A-S-S-A-C-H-U-S-E-T-T-S.
Massachusetts.
Prawidłowa odpowiedź.
Wspaniale.
Teraz kolejny uczestnik.
- Gdzie tata? - Nie wiem.
Raji, gotowa?
Twoje słowo:
Mam porzucony pojazd
na South Ridge Road.
Samochód zarejestrowany na Agathę Lee.
Powiecie mi na co zażywa się...
donepezil?
Już szukamy.
To chyba lek na demencję.
O rany...
To sporo zmienia.
Jadę z Sylvie w twoim kierunku.
Ja rzucę okiem.
Agatha?
Pani Lee?
Agatha Lee?
Cześć, piesku.
Gdzie jest Agatha?
Pokaż mi.
Gdzie mamusia?
Dobry piesek.
Powolutku.
Agatha?
Witaj, Agatha.
Nazywam się John.
Chcę do domu.
Dobrze.
Wyjdźmy już stąd.
- Trzymaj się. - Do nogi.
Chiaroscuro.
H-I-A-R
O-S-K-U-R-O.
Chiaroscuro?
Nieprawidłowa odpowiedź.
O nie.
Spokojnie.
Raji, jesteśmy w finale, więc dostaniesz to samo słowo.
Chiaroscuro.
Definicja?
Technika malarska
kładąca nacisk na różnice w natężeniu światła.
Chiaroscuro.
C-H-I-A-R-O
S-K-U-R-O.
Chiaroscuro.
Zła odpowiedź.
Przykro mi.
Zgubiłam się przez Henry’ego.
Zły piesek.
Nie spieszy się pan?
Nie, córka ma zawody z literowania, ale nic się nie dzieje.
Mój zespół już tu jedzie, zaraz przyjadą.
Będzie pani w świetnych rękach.
Gdyby...
Gdyby mój mąż żył, nie zgubiłabym się.
Niedawno odszedł.
Przyzwyczajenie się nie jest łatwe.
Rozumiem.
Moja...
Moja żona też niedawno umarła.
Taka młoda? Bardzo mi przykro.
Dziękuję.
Każdy zakłada, że on umrze jako pierwszy.
Nigdy nie jesteśmy gotowi...
na życie bez nich.
Zwłaszcza z dziećmi.
Trzeba być na raz matką i ojcem.
Ma pani rację.
Mój mąż powiedział przed śmiercią:
„Obiecaj,
że będziesz żyła pełnią życia.
Zasługujesz na szczęście”.
To prawda.
„Obiecaj mi to.
Będę cię obserwował”.
- Świetna porada. - To prawda.
Obie ciągle ze sobą walczycie.
Raji, twoja kolej.
Podejdź proszę do mikrofonu.
Twoje słowo to zdradzieckość.
Zdradzieckość.
Z-D-R-A-D
Z-I-E-D-Z-K-O-Ś-Ć.
Zdradzieckośc.
Niestety nie.
Taylor West.
Zdradzieckość.
- Może pan powtórzyć? - Tak.
Zdradzieckość.
Zdrad...
- Może pan powtórzyć? - Tak.
Zdradzieckość.
Z-D-R-A-D-Z-I-E-C-K-O-Ś-Ć.
Zdradzieckość...
Narożniki i boczki zostawiamy dla nutellowych wiewiórek.
I już.
- Tak jak lubisz. - Dziękuję.
Czemu tyle się uczysz?
Bo muszę być najlepsza.
Chodź tu.
Dobrze się bawisz?
Taylor.
- Skarbie? - Pobudka.
No już.
Taylor, obudź się.
No już.
Wygrałam?
- Wygrałaś. - Tak jest!
Tak jest!
A masz, Raji.
Przyniosłam ci wodę
i zrobiłam poduszkę z kurtki.
Przepraszam.
Niski poziom cukru.
Czy to już nie jest wpół do lodów?
Jasne. Chodźmy.
Tak jest!
Raz, dwa, trzy!
John, to my.
To nic poważnego, ale Taylor zemdlała.
Wszystko gra, pielęgniarka ją zbadała.
- Wygrałam! - No i wygrała.
Wracamy już do domu.
Za chwilę porozmawiamy, nic się nie bój.
Ma rację. Pa.
Pa.
Tu Sarah West.
Albo uganiam się za marzeniami, albo za dzieciakami.
Oddzwonię jak znajdę jedne albo drugie.
Mamo, co na kolację?
- Chcę makaron z serem. - A ja...
Tu Charlie.
Dziękuję za prezent.
Cześć, aniołku.
Cześć, tato.
Przepraszam cię.
Już trudno.
Wygrałaś.
Jestem dumny.
Mam coś łatwego.
Gargantuiczny.
Serio?
Mogę tu dzisiaj spać?
Spadniesz z łóżka.
Już spadam.
No dobrze, kochasiu.
Jesteś mój.
Napisy: Jędrzej Kogut